Η φωτογραφία της εβδομάδας από τον Μανέ Πάγκαλο

Δες το blog του Μανέ Πάγκαλου !
http://www.getbusylivinblog.com




































 Zumba, Ζουμπα, εκλογες, γυναικα, ερωτας, αγαπη, ψυχολογία, λαμψη, σφαίρα, ρυθμος,δίαιτα, life,έξοδος,συνταγές,υγεία

Η χειραγώγηση του πελάτη κατά την αγορά τροφίμων από την Κική Γούτα

Σας έχει τύχει ;;;;;

 

 Η χειραγώγηση του πελάτη κατά την αγορά τροφίμων,  ένα άρθρο που έπεσε τυχαία στα χέρια μου πριν λίγες ώρες . Συμπεριφορές και χειρισμοί που δεν τους εντοπίζεις εύκολα . Για να δούμε υπάρχει αλήθεια σε όλα αυτά .............

Οι ήρωες των παιδικών μας χρόνων από την Παυλίνα Κωνσταντάρα

Σηκώθηκα απο το κρεβάτι με χαρά, έπιασα τα πορτοκαλοκόκκινα μαλλιά μου δυό κοτσίδια, ένα αριστερά και ένα δεξιά, έβαλα το φόρεμα μου και δύο διαφορετικά χρώματα κάλτσες, και έτρεξα να δώσω λίγη ζάχαρη στον κύριο Νέλσον. Το μαιμουδάκι πήδηξε πάνω στον ώμο μου και βγήκαμε μαζί απο το σπίτι μας στην ηλιόλουστη αυλή.

...ξύπνησα ιδρωμένη και μπερδεμένη. Δεν είμαι η Πίπη η Φακιδομύτη;Πρέπει απλά να σηκωθώ, να ντυθώ και να πάω πάλι στη δουλειά; Θα γίνει άραγε τίποτα φορεβό σήμερα;

Νοσταλγώ πολύ την εποχή που όλα μου φαινόντουσαν σπουδαία και κοιτούσα γύρω μου με απορία και θαυμασμό. Την εποχή που είχα ήρωες.

Λόγια..

«Όταν με ρώτησαν τί είναι αυτό που αγαπώ στους άλλους, απάντησα: Τις ελπίδες μου».  
Φρίντριχ Νίτσε

 Φωτογραφία Μανές Πάγκαλος

Πόσο κινδυνεύουμε από την τρομακτική ποσότητα της πληροφορίας από την Άννα Δάλλα

Διάβασα αυτό το κείμενο και το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον,καθώς αυτό τον καιρό, ίσως, αυτό που με ενοχλεί περισσότερο από όλα είναι οι πληροφορίες για όλα όσα έγιναν ή θα γίνουν για εμάς , χωρίς εμάς. Εύη Βισβάρδη

Φωτογραφία Μανές Πάγκαλος
 

 "Oι τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, τα περιοδικά, οι εφημερίδες και βέβαια το Διαδίκτυο βρίθουν ειδήσεων που χαλάνε τη διάθεσή μας. Βομβαρδιζόμαστε από παντός είδους αρνητικές πληροφορίες, και όσο κι αν προσπαθούμε να τους αντισταθούμε, σίγουρα θα καταφέρουν να μας επηρεάσουν, να μας στενοχωρήσουν, ακόμα και να μας τρομοκρατήσουν. Γιατί, όμως, μας συμβαίνει αυτό; Πόσο πιθανώς κινδυνεύουμε; Και, βέβαια, πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία της πληροφορίας; Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς πληροφόρηση;

Επειδή:

* Οι άνθρωποι έχουμε από τη φύση μας μια έμφυτη περιέργεια, συχνά μάλιστα και νοσηρή, για όσα συμβαίνουν.

* Για να επιβιώσουμε, χρειάζεται να έχουμε πρόσβαση στις πληροφορίες, καθώς βέβαια και να διαθέτουμε τα μέσα για να αντιμετωπίσουμε τον πιθανό κίνδυνο για τον οποίο πληροφορούμαστε. Πριν να δημιουργηθούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χτυπούσε η καμπάνα της εκκλησίας του χωριού για να προειδοποιήσει τους κατοίκους του για έναν πιθανό κίνδυνο, κι εκείνοι συγκεντρώνονταν στην πλατεία ή έτρεχαν στα καταφύγια για να προστατευτούν. Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι ενώ κάθε στιγμή υπάρχει πληθώρα καταστροφικών πληροφοριών, δυστυχώς δεν έχουμε πια καταφύγια.

* Από την άλλη πλευρά, συνήθως οι πληροφορίες που μας βομβαρδίζουν δεν έχουν σκοπό να μας προειδοποιήσουν, αλλά αντίθετα να περιγράψουν μια καταστροφή, χωρίς βέβαια να έχουν να προτείνουν κάποια λύση. Επιπλέον, μιλάνε για έναν κίνδυνο αόρατο και αόριστο, με αποτέλεσμα όλοι εμείς που τις λαμβάνουμε όχι μόνο να μην ξέρουμε τι θα πρέπει να κάνουμε, αλλά ούτε καν από τι μπορεί να κινδυνεύουμε. Έτσι, μπορεί να γίνουν «τοξικές» και να αποτελέσουν την αιτία ενός συνεχούς στρες, που μπορεί να είναι πηγή άγχους και απαισιοδοξίας.

* Είμαστε εξαρτημένοι από την πληροφόρηση είτε επειδή τη χρειαζόμαστε για τη δουλειά μας είτε -και αυτό είναι το συχνότερο- επειδή έτσι έχουμε συνηθίσει και θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν.

Πόσο κινδυνεύουμε

Αν και έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε την πληροφορία πολύ σημαντική, η υπερβολική πληροφόρηση μπορεί να μας δημιουργήσει προβλήματα στο να παίρνουμε αποφάσεις, στη μνήμη, στην ικανότητά μας να μαθαίνουμε, αλλά και στο να νιώθουμε καλά. Πρόκειται για το Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης από τις Πληροφορίες («Information Fatigue Syndrome»), έναν όρο που εισήγαγε ο ψυχολόγος David Lewis για να περιγράψει το πώς μπορεί να νιώθει κάποιος που εκτίθεται συνέχεια σε πληροφορίες.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο εγκέφαλος, όταν βομβαρδίζεται ασταμάτητα από πληροφορίες -πόσο δε μάλλον όταν αυτές είναι αρνητικές-, κουράζεται και τότε δημιουργείται πρόβλημα στη λήψη αποφάσεων, δυσκολία στη μνήμη και τη συγκέντρωση. Παράλληλα, ο μεγάλος όγκος αρνητικών πληροφοριών, μέσω του συνεχούς στρες στο οποίο μας υποβάλλει, μπορεί να επηρεάσει και την υγεία μας και να προκαλέσει ακόμα και υψηλή αρτηριακή πίεση, στομαχικά και γαστρεντερικά προβλήματα, πονοκεφάλους, μυϊκούς πόνους, εκνευρισμό, θυμό και προβλήματα στον ύπνο, τη μνήμη, τη συγκέντρωση και την όραση.

Ας μην ξεχνάμε βέβαια και το αίσθημα της ματαιότητας, που μπορεί να οδηγήσει σε μελαγχολία ή και κατάθλιψη και το οποίο συχνά μας προκαλούν όλες αυτές οι αρνητικές πληροφορίες, αφού δεν είναι απίθανο να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε: «Δεν έχει νόημα να κάνω τίποτε, ούτε να προσπαθώ, αφού ούτως ή άλλως όλα γύρω μου θα καταστραφούν».

Πώς θα προστατευτούμε

Ένα βασικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσουμε όταν βομβαρδιζόμαστε από πληθώρα πληροφοριών – κυρίως όταν ψάχνουμε στο Διαδίκτυο – είναι ότι δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε τις έγκυρες, τις αξιόπιστες, τις πραγματικές. Αυτό συμβαίνει τόσο επειδή δεν υπάρχουν τα τεχνικά μέσα (π.χ. κάποιο πρόγραμμα στον υπολογιστή που θα μπορούσε να φιλτράρει τις αξιόπιστες πληροφορίες για εμάς), όσο και επειδή, λόγω έλλειψης σχετικής παιδείας, οι περισσότεροι δεν έχουμε ακόμα εκπαιδευτεί ώστε να γνωρίζουμε πώς να αναζητήσουμε ή να επιλέξουμε τις πλέον έγκυρες πληροφορίες.

Άλλωστε, οι πληροφορίες πάντα -πριν ξεκινήσει η μεγάλη ανάπτυξη του Διαδικτύου- φιλτράρονταν (καλώς ή κακώς) από διάφορους φορείς πριν φτάσουν στο κοινό – από τους επιστήμονες, τους πολιτικούς, την εκκλησία… Η λύση, λοιπόν, είναι να αποφεύγουμε να ακούμε και να διαβάζουμε και φυσικά να πιστεύουμε όλα όσα παρουσιάζονται στην τηλεόραση ή δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο. Επίσης, σημαντικό είναι να επιλέξουμε -με βάση την αξιοπιστία τους- 2 με 3 βασικές πηγές μέσω των οποίων θα πληροφορούμαστε, όπως για παράδειγμα 1 ή 2 εφημερίδες, σοβαρές ιστοσελίδες, κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Επιπλέον, ακόμα κι αν αυτό μας φαίνεται κατ’ αρχάς δύσκολο, θα μας βοηθήσει πολύ να προσπαθήσουμε να αποφεύγουμε τις «τοξικές» πληροφορίες και κατ’ επέκταση τους «τοξικούς» ανθρώπους (που συνέχεια μιλάνε για προβλήματα, θανάτους, αρρώστιες…). Σημαντικό είναι, βέβαια, να προσπαθούμε κι εμείς να μη γινόμαστε «τοξικοί» ανακυκλώνοντας διάφορα δυσάρεστα νέα, αλλά να επικοινωνούμε κυρίως τα θετικά. Μάλιστα, υπάρχει μια νέα τάση που ονομάζεται ψυχολογία των θετικών συναισθημάτων, όπου αναφέρουμε και βιώνουμε μόνο τα θετικά μας συναισθήματα, καθώς θεωρείται ότι η αναμόχλευση των θετικών ή αντίστοιχα των αρνητικών συναισθημάτων αυξάνει την έντασή τους.

Στρατηγικές για να «επιβιώσουμε»

* Κλείνουμε την τηλεόραση, το Διαδίκτυο, το κινητό όταν νιώθουμε ότι έχουμε υπερπληροφορηθεί.

* Σταματάμε να διαβάζουμε συνεχώς ενημερωτικά e-mails, newsletters κ.λπ.

* Παίρνουμε κατά καιρούς λίγες διακοπές από τη συνεχή ενημέρωση.

* Αποφασίζουμε εκ των προτέρων πόση ώρα θα αφιερώνουμε καθημερινά στην ενημέρωσή μας.

* Ενημερωνόμαστε και εκπαιδευόμαστε σχετικά με το πώς μπορούμε να ψάχνουμε στο Διαδίκτυο, ώστε να επιλέγουμε αξιόπιστες και έγκυρες πηγές.

* Επιβεβαιώνουμε τις πληροφορίες πριν τις πιστέψουμε και κυρίως πριν μας καταβάλουν.

* Αποφεύγουμε, όταν ψάχνουμε στο Διαδίκτυο, να μπαίνουμε σε links. Μένουμε μόνο στα όσα είχαμε αποφασίσει από την αρχή να ψάξουμε και να διαβάσουμε.

* Προσπαθούμε να μην ανακυκλώνουμε τις ίδιες πληροφορίες σε πολλούς ανθρώπους και μέσα (π.χ. μέσω τηλεφώνου, φαξ, e-mail κ.λπ.).

* Ψάχνουμε να βρίσκουμε απτές, επιστημονικές αποδείξεις για τα όσα ακούμε και διαβάζουμε.

Ακόμα κι όταν υπάρχουν επιβεβαιωμένες αρνητικές πληροφορίες, χρειάζεται να προσπαθήσουμε να τις αντιμετωπίσουμε με αισιοδοξία. Αν πράγματι μας αφορούν και μας προκαλούν κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα, τότε χρειάζεται να προσπαθήσουμε να το ορίσουμε, ώστε στη συνέχεια να μπορέσουμε να το λύσουμε. Δεν πρέπει όμως και δεν μπορούμε να προσπαθούμε να λύσουμε υποθετικά ένα πρόβλημα που δεν έχουμε ακόμα αντιμετωπίσει. Παλιά λέγανε «Ποτέ μην ανασκουμπώνεσαι πριν μπεις στο ποτάμι» και αυτό θα πρέπει να το εφαρμόζουμε κι εμείς. Πριν προκύψει το πρόβλημα, δεν γνωρίζουμε τις παραμέτρους του και προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε με τη φαντασία μας. Η φαντασία όμως διαφέρει από την πραγματικότητα."

Άννα Δάλλα

Η Άννα Δάλλα γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε πτυχίο από το τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πάντειου πανεπιστημίου. Το 2003 ολοκλήρωσε, στο ίδιο πανεπιστήμιο, τις μεταπτυχιακές της σπουδές με τίτλο «Πολιτιστική Πολιτική - Διοίκηση και Επικοινωνία». Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Εργάζεται ως δημοσιογράφος και αρθρογραφεί σχετικά με θέματα επιστήμης, υγείας και διατροφής. Έχει γράψει δέκα βιβλία που πραγματεύονται συναφή θέματα. Είναι παντρεμένη και μητέρα ενός αγοριού.

"Ο μικρός κόμης δράκουλας" είναι το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Δείτε και την σελίδα Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο









































 Zumba, Ζουμπα, εκλογες, γυναικα, ερωτας, αγαπη, ψυχολογία, λαμψη, σφαίρα, ρυθμος,δίαιτα, life,έξοδος,συνταγές,υγεία

Αποκάλυψη: Το σημείο G δεν υπάρχει!!! Μία ακόμη "φούσκα" στη ζωή μας..

 




Είμαι στην ευχάριστη θέση να μοιραστώ μαζί σας αυτό το δημοσίευμα από tanea online.

Μία ακόμη "μπαρούφα" που είχε γίνει θέμα στη ζωή πολλών γυναικών από το 1950 και υποτιθέμενο κατόρθωμα πολλών ανδρών,η ανακάλυψη του σημείου G στον γυναικείο κόλπο,αποδεικνύεται τόσο φούσκα όσο και η ελληνική οικονομία.
Σας παραθέτω το άρθρο και εύχομαι μία από τις χαρές της ζωής,αυτό το ερωτικό ταξίδι  να μη μοιάζει πια με εξερεύνηση,αλλά με περιπέτεια!   
Εύη Δ. Βισβάρδη

Ο έρωτας στα χρόνια της … φοβέρας

από την Άννα Μοκάκου


Στο μυθιστόρημα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, ο έρωτας του νεαρού Φλορεντίνο παραμένει ασίγαστος για 51 χρόνια!!!  Αντίθετα το αντικείμενο του πόθου του η νεαρή Φερμίνα, συνεχίζει τη ζωή της και κάνει έναν γάμο συμβατικό  τον  οποίο αποδέχεται με φόντο βέβαια τη φοβερή ασθένεια της χολέρας και της πολύ δύσκολης εποχής στην οποία διαδραματίζεται.